Idea

Określenie zawodu architekta wywodzi się ze starogreckich słów apxn [arché] (początek, podstawa) oraz texvn [techné] (rzemiosło, sztuka). W antycznej grece architéktos oznaczał, zatem głównego rzemieślnika czy głównego cieślę. Według Witruwiusza (O architekturze ksiąg dziesięć) architektura polega na zachowaniu trzech zasad: trwałości (Firmitas), użyteczności (Utilitas) i piękna (Venustas).

Realizacja obiektów architektonicznych wymaga korzystania z osiągnięć innych dyscyplin, m.in. sztuki, filozofii, inżynierii, techniki, budownictwa, statyki, socjologii, psychologii, urbanistyki, nauk ekonomicznych. W ciągu wieków zmieniały się zarówno zakres obowiązków i koniecznej wiedzy

architekta, jak i samo pojmowanie architektury. Ale zawsze architekt musiał być człowiekiem renesansu – tak jak Leonardo da Vinci – pierwszy patron naszych spotkań z architektami.

Pomysł na spotkania wynika z potrzeby ożywienia środowiska architektonicznego. Pokazania, szczególnie młodym projektantom i studentom, tendencji i kierunków w jakich rozwija się sztuka budowania przestrzeni wokół nas, zaprezentowania najważniejszych osobowości polskiego świata architektonicznego. Chcielibyśmy by klasa ARCYARCHITEKTA, jego pomysły, wrażliwość, droga twórcza, oraz możliwość zadania mu pytań, ,,dotknięcia” mistrza były magnesem, który zwabi wielu widzów. Chcemy by  naszymi gośćmi byli czołowi architekci pracujący w kraju i poza jego granicami.

Mimo, że znamy ich najważniejsze dokonania, chcielibyśmy by sami pokazali co dla nich najważniejsze – ich inspiracje, sukcesy, opis problemów hamujących funkcjonowanie pracowni, co dobrego i co złego dzieje się w naszym środowisku, jak sobie wyobrażają nasz zawód w przyszłości…